อ่านแล้วจะอ้วก อยากเชิญพ่อตัวเองมางานหลานต้องขออนุญาตพ่อเลี้ยงก่อน ยังยืนยันคำเดิมว่าเรื่องนี้คนที่น่าสงสารที่สุดคือพ่อพระเอก อินักเขียนใจร้ายกับพ่อพระเอกมากก พระเอกเปิดใจพร้อมให้อภัยคลายปมกับทุกคนรอบตัวยกเว้นพ่อตัวเอง ถ้าพ่อพระเอกไม่ดีจะไม่ว่าเลย นี่แบบเป็นเหยื่อแล้วเป็นเหยื่ออีก

เรื่องนี้ดีหมดยกเว้นความสัมพันธ์ของพระเอกกับพ่ออ่ะ คือ กับแม่และพ่อเลี้ยงเปิดใจง่ายมากทั้งที่พึ่งเจอหน้า แต่กับพ่อตัวเองที่เลี้ยงมาตั้งแต่เกิดและอยู่ชนบทคือพยายามขีดเส้นไม่แยแสเพราะโกรธที่พ่อแต่งงานใหม่ อ่านไม่จบเพราะไม่โอเคกับตรงนี้แหละ ทั้งที่พ่อพระเอกก็เป็นเหยื่อคนนึงทุกอย่างบีบคั้นจนสุดท้ายก็ต้องอยู่ตัวคนเดียว พระเอกไม่เคยสนใจใยดีพ่อเลย โคตรใจร้ายอ่ะ

นี่งงกับพระเอก กับแม่ไม่เคยเจอตั้งแต่เกิดพึ่งมาเจอหน้ามารู้จักกันแต่รักแม่มาก เทิดทูนแม่สุดๆ แต่กับพ่อที่เลี้ยงมาจน 7-8 ขวบก่อนแต่งงานใหม่ พระเอกคือจะโกรธเกลียดพ่ออะไรขนาดนั้น ทั้งที่ก็เข้าใจว่าเหตผลที่ต้องแต่งงานใหม่คืออะไร กับคนอื่นคือใจกว้างเข้าอกเข้าใจแต่กับพ่อตัวเองไม่อยากยุ่งเกี่ยวไม่สนใจ ทั้งที่พ่อพระเอกก็เป็นเหยื่อคนนึง เป็นผู้ชายต้องเลี้ยงลูกเองตั้งแต่เกิด เข้าใจว่าเมียหนีทิ้งไปแต่งงานใหม่ คือคนอื่นยังได้แก้ไขชีวิตจากการย้อนมาเกิดใหม่ของนางเอกแต่พ่อนางเอกคือเจ็บปวดไม่สมหวังในรัก ลูกชายก็ไม่สนใจ เป็นคนน่าสงสารมากนะ

ดีมากคุณแม่ทันสมัย ยกนิ้วให้เลย

พ่อต้องแอบชอบแท่ผู้ทันสมัยของย่าฮุยแน่ๆ สงสารโดนบังคับแต่งงานแน่เลย